×

Error

"Could not resolve host: query.yahooapis.com" in module "mod_sp_weather"

Cannot get "Sunderland" woeid in module "mod_sp_weather".

"Could not resolve host: query.yahooapis.com" in module "mod_sp_weather"

"Could not resolve host: query.yahooapis.com" in module "mod_sp_weather"

"Could not resolve host: query.yahooapis.com" in module "mod_sp_weather"

Cannot retrive forecast data in module "mod_sp_weather".

9 november 2007 - 11 november 2007
Premier League
Sunderland - Newcastle United
uitslag: 1-1 (51' min Danny Higginbotham 1-0, 64' min Milner 1-1)
toeschouwers: 47.701

 

Newcastle 2007 ticket 300Dag één – Vrijdag, 9 november 2007
We landen op vliegveld Leeds/Bradford om 10 uur 's ochtends. We zijn ietwat drukker dan normaal, maar nog steeds nuchter omdat we uit Nederland vertrokken voordat de '1' in de klok zat. En ook in uitzonderingposities spot je niet met deze oer-brabantse regel. Onze dorst wordt nog verder op de proef gesteld als we zien dat Jon en Dave, die ons aan hadden geboden om ons naar Sunderland te brengen, direct naar hun auto's toe lopen. Geen probleem natuurlijk....

Wanneer we in Sunderland aankomen blijkt het dat we té vroeg zijn om in ons guesthouse (the Balmoral) in te checken. Dus duiken we een pub in (New Derby) die dicht bij het guesthouse zit. Hier eten en drinken we wat. Het is tevens een mooi moment om een klein kadootje namens de Brabant Mackems te overhandigen. Om Nick, Drew en Jon te bedanken voor de uitnodiging krijgen zij een very limited edition shirt met zowel het NAC als SAFC logo. En de man die opnieuw alles in Engeland geregeld heeft krijgt als bonus ook nog een uitshirt van NAC. Na dit alles gaat Dave er vandoor. Hij moet nog snel een stropdas scoren en gaat op weg naar een begrafenis. Jon neemt Nick en Edgar en alle bagage mee naar het guesthouse en Johnny, Drew en Paddy wachten op een taxi die ze naar East Boldon kan brengen. 002 2007 11Het was de bedoeling dat we daar de beroemde piramides van East Boldon zouden gaan bekijken, maar het bleek dat we helaas verkeerd geïnformeerd waren. Maar we zijn nou eenmaal niet dat soort figuren die gelijk bij de pakken neer gaan zitten, dus dan maar op weg naar de pub voor wat entertainment. De eerste stop maken we bij the Black Bull. Leuk, maar niet echt bijzonder. Maar de tweede stop (the Grey Horse) is een grote vooruitgang. Geweldig interieur, real ales en een leuk gesprek met wat locals die het geweldig vinden dat we vanuit Nederland zijn gekomen speciaal voor DE derby.

En, zo bleek later, het beste van de dag moet nog komen. We gaan naar het Greyhound Stadium of Sunderland waar we vergezeld worden door Jon en Kathy. Wij zijn natuurlijk helemaal niet bekend met hondenrennen in Nederland, daarom legt Jon in grote lijnen uit hoe het wedden in elkaar steekt. We weten nog steeds niet of Paddy de enige was die op zat te letten of gewoon mazzel heeft, maar aan het eind van de avond heeft hij een winst van ₤ 90. De verdiensten van dit avondje hard werken gaan in de pot en we gaan op weg naar de after party. Jon & Kathy hebben het al snel gezien. Maar aangezien de wat tamme start besluiten wij nog even te blijven. We blijven tenslotte Hollanders en hebben onze kaartjes al betaald.... En reken maar dat we blij waren dat we gebleven zijn ! Wat een avond. Normaal gesproken hebben Nick en Edgar een soort allergie voor dansvloeren. Maar nu zij deze Statler & Waldorf van het Hollandse Nachtleven uitsluitend van de vloer af te krijgen om een plaatje aan te vragen bij de DJ (wat Nick dus een keer of 30-40 heeft gedaan), of om even een praatje te maken bij een groep met uitsluitend-vrouwen-van-minimaal-een-jaar-of-tien-ouder-feestje. Ver na sluitingstijd lukt het ons uiteindelijk om een taxi te krijgen die ons naar het guesthouse brengt. Daar doet Paddy nog even een demonstratie van lucht-slapen voordat hij zijn bed geraakt heeft.

Dag twee – Zaterdag, 10 november 2007
De volgende morgen gaat van start met goed nieuws voor onze families. Ondanks dat we wakker worden met het gevoel alsof we door de nachttrein zijn aangereden, vergeten we niet om aan onze persoonlijke hygiëne te denken. Er kleeft alleen ook een nadeel aan, want op het moment dat Nick en Drew een douche pikken, begint het vanuit een barst in het plafond op onze kamer te lekken. Gelukkig nog wel precies tussen de bedden van Paddy en Johnny. Net voordat je je hieraan kan gaan irriteren, hoop je dat er een moment komt waarin Edgar eens stopt met praten. Het voelt alsof we een papagaai hebben meegebracht die aan ADHD lijdt. Johnny en Paddy vluchten naar de kamer waar gegeten kan worden en daar zien ze de andere kant van dit alles: Nick. Die heeft een gezonde as-grijze kleur op zijn gezicht en alles wat er in kan en blijft is droge toast. In ieder geval alles beter dan Edgar!

004 2007 11De eerste pub waar we een stop maken is the Lambton Worm. Het is nog vroeg (10.00 uur), maar de tent is afgeladen. Na een paar minuten wanneer Edgar en Johnny bijna de bar kunnen aanraken, biedt een ongeduldige Paddy aan dat hij aan de andere kant van de bar wel zal gaan bestellen. Daar duurde het uiteindelijk maar een half uurtje voordat de bediening vriendelijk genoeg is om hem een paar pints aan te reiken. Dan maar naar the Howard Arms waar we Brian en Eileen ontmoeten. Zij hebben allerlei kleine snacks meegenomen en daardoor wordt het alleen maar leuker om ze weer eens te ontmoeten. Daarna op weg naar het Stadium of Light. Eerst nog een korte stop bij het burgertentje, zelfs Nick neemt er één. En omdat je nou eenmaal niet op één been kan staan wordt de eerste snel gevolgd door de tweede. Een van de mooiste momenten van de trip volgt snel op het moment als je het kruispunt oversteekt wat de stad scheidt van het Stadion. Je bent op dat moment niet alleen deel van een enorme mensenmassa, maar ook van de atmosfeer en de verwachtingen rond deze wedstrijd. Zodra we het stadion inkomen blijkt dat we geweldige plekken hebben. Een paar rijen vanaf het veld en niet ver van de uit-supporters. De sfeer is fantastisch. Je kan de echte haat bijna voelen. De wedstrijd eindigt uiteindelijk in 1-1. Een ongelukkige goal zorgt ervoor dat we niet de overwinning krijgen waar we zo op gehoopt hadden. Deze derby is echt één van de meest bijzondere als je het over voetbal hebt.

031 2007 11Na de wedstrijd laat Drew nog even zien wat voor een moderne man hij is, door een rose SAFC sjaal te kopen. Gelukkig zien we snel weer de good-old-macho Drew terug als hij vraagt om een stop bij het burgertentje voordat we naar de Harbour view lopen. Aangezien Jon flink wat drukte verwacht in de Harbour view, besluiten we om eerst een tussenstop te maken in the Cliff. Daarna toch naar de Harbour view. En daar krijgen we een bittere teleurstelling te verwerken. De geweldige bediening die het jaar daarvoor achter de bar stond, is nergens meer te zien. Misschien was in Sunderland bekend dat Guppio dit jaar niet mee zou reizen. Maar de real ales zijn nog steeds verkrijgbaar, en natuurlijk zijn al onze vrienden uit Sunderland aanwezig. Dus we hebben hoe dan ook een geweldige tijd. Om deze middag/avond nog specialer te maken, komt de beroemde Bobby Kerr (vader van Piet?) aan de tafel naast ons zitten. Na een tijdje weet Nick zich niet meer te beheersen en.....er valt een glas bier in de schoot van Bobby. Niet alleen een natte broek, maar vanaf nu wordt Bobby ook uitsluitend nog maar gezien als de man waarover Nick zijn bier morste in plaats van de man die de FA cup voor Sunderland omhoog hield in 1973. Dit is ook gelijk het laatste actieve gedeelte van de avond, want Nick wil absoluut niet dat Mark, Drew en Paddy een potje gaan skinny dippen in de zee. Egar en Johnny hebben het inmiddels wel gezien en gaan naar het guesthouse. Paddy realiseert zich ook ineens dat hij zijn telefoon heeft verloren, maar blijft toch bij de groep die nog wat gaan eten bij een Indiër. Maar vlak na een paar hapjes van zijn vindaloo vertrekt ook hij. Einde van de beroemde lange Brabantse nachten.

Dag drie – Zondag, 11 November 2007
We worden wakker en voelen ons niet echt beter dan de dag daarvoor, maar niet slechter ook. Na ons ontbijt heeft Drew de gebruikelijke problemen met afscheid nemen van de mensen van het guesthouse. Op het moment dat hij zijn laatste afscheid neemt, weten de mensen daar inmiddels wel wat een "Heintje Davids" is. We nemen twee taxi's die ons naar het centrum brengen waar Nick & Drew tijd hebben voor het traditionele shoppen. Het beste wat wij kunnen bedenken is om maar af te zakken naat de Lambton Worm. Op weg naar de pub zien we een speciaal soort van Sunderland flora wanneer we een string in een boom zien hangen. Als de vrouwen Nick en Drew ons komen vergezellen in de Worm, is er nog precies tijd voor één pint. Hierna lopen we naar Park Lane bus station waar we Jon en Kathy opnieuw ontmoeten die ons meenemen naar Durham. Kathy komt aan in een mooie retro-uitziende auto genaamd Hillary. Drew is de gelukkige en hij rijdt mee met Emma Peel achter het stuur. We genieten van een geweldige lunch in het Bridge Hotel. Geweldig eten, geweldige vrienden, wat kan er nog fout gaan? Nou misschien wel dat we een einde moeten maken aan deze perfect trip, want er staat een taxi buiten te wachten die ons naar het vliegveld gaat bregen. Op dat moment komt er een grote olifant tevoorschijn met een enorme snuit.....

"This story is based on actual events. In certain cases incidents, characters and timelines have been changed for dramatic purposes. Certain characters may be composites, or entirely fictitious." ;-)

(geschreven door Paddy, Edgar and Johnny)

last match result:
Portsm'th-Sunderland 0-0


next match:
Charlton Ath.-Sunderland
(26-05-2019 16:00 uur)
League 1 Play-off Final
Wembley